Even terug in de tijd. Vanmorgen liep ik bij AH in zierikzee in de winkel, toen er een vrouw steeds maar naar me liep te kijken. Ze kwam naar me toe en vroeg of ik haar herkende, ik had geen idee, kwam me ook helemaal niet bekend voor. "Jij bent toch Ria van Felius?" vroeg ze, ik kon natuurlijk niet anders dan dat beamen, "ik ben Jet Goedbloed" kwam erachteraan. Jeeeeeeeee, dat was wel heel lang geleden, dat ze me nog herkende!!! Knap! Op de foto is ze de derde van links en ik de meest rechtse. Ik was daar zeven en zij vijf. We woonden in dezelfde straat. Een heel gezellige straat met veel kinderen en we speelden allemaal met elkaar. Na een paar jaar is ze verhuisd naar renesse en ik heb haar daarna nooit meer gezien. Vreemd natuurlijk, want op zo'n eiland als dit zie je meestal veel oude bekenden. En dan staat ze ineens weer voor je neus en begint echt heel haar leven te vertellen, wat niet makkelijk is geweest, blijkt nu. Wij keken altijd wel een beetje tegen haar op, ze was rijk, woonde in het mooiste huis van de straat. Maar toen ze tien was ging haar vader dood, die al heel lang ziek was. En dat heeft haar blijkbaar de rest van haar leven achtervolgd. En dan komt ook weer het verhaal van de zaterdagmiddag televisie. Wij hadden als eersten in het dorp televisie, die had mijn vader gewonnen met een kruiswoordraadsel en zaterdagsmiddags was er dan om vijf uur kindertelevisie. Dan zat heel de kamer vol met pas gewassen kindertjes, want 's zaterdags ging iedereen in bad. Heel de kamer werd daarvoor verbouwd. Prachtig, we genoten, Dappere Dodo! En als het dan afeglopen was zette mijn moeder alle ramen open om al die zeepluchtjes weg te laten waaien. Wat een tijd toch. Heerlijk om daar weer eens even aan herrinnerd te worden. Raar maar waar, ik heb zitten janken in de auto. Gek hè.

Door: ria 7:19 p.m.